SPOSÓB PORUSZANIA SKRZYDŁAMI

Jest też prawdopodobne, że zwierzęta to poruszały skrzydłami w spo­sób bardzo powolny, nieco podobnie do niektórych dużych motyli, u których stosunkowo ogromne skrzydła dźwigają drobne zwierzę. Szkielety pterozaurów znajdowano w osadach morskich. Sądzimy więc, że te gady gnieździły się na nadbrzeżnych skałach, gdzie start do lotu był ułatwiony przez możliwość skoku w dół. Ich pokarmem byłyby wobec tego ryby i inne zwierzęta morskie, zapewne podejmowane w locie. Zwierzę mogło jednak prawdopodobnie opadać na wodę. Niski ciężar właściwy chronił je przed zatopieniem, a start do lotu był możliwy, gdy gad znalazł się na szczycie fali. Rozmiary Pterosauria sięgały od wielkości szpaka aż po największe istoty latające. Niedawno odkryto szczątki wymarłego gada, który miał pokryte włosami błony lotne, wsparte na proporcjonalnie długich kończynach tylnych. Nie­wielkie to zwierzę (tułów miał około 8 cm długości), nazwane Podo- pteryx mirabilis („zadziwiający skrzydlonóg”) zaliczył odkrywca (Sza- row 1971) do Thecodontia, czyli do pierwotnej grupy archozaurów. Nie należy więc ono do Pterosauria.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji o edukacji i poszerzysz swoją wiedzę. Jeśli podoba Ci się prowadzony przeze mnie serwis to zapraszam do odwiedzania go częściej i zostawienia komentarza lub liea na fb!