EWOLUCJA ŁAŃCUCHOWA PRZYSPIESZYŁA POWSTANIE PTAKÓW

Rozmaite zmiany nie zdałyby się na nic, gdyby nie towarzyszył im postęp w budowie powierzchni oddechowych i powiększenie mięśnia sercowego. Wzajemne związki rozmaitych nacisków selekcyjnych mu­siały tworzyć wielowymiarową sieć sprzężeń zwrotnych dodatnich: każda zmiana usprawniająca przystosowanie do szczególnego środo­wiska i trybu życia wzmagała nacisk doboru na tworzenie się kolej­nych odpowiednich modyfikacji narządów i ich funkcji. Mamy niewiele skamieniałości, które mogłyby udokumentować szczegółowo przebieg tego procesu ewolucji łańcuchowej. Szkielety ptaków są delikatne i łatwo ulegają zupełnemu zniszczeniu, tym bar­dziej, że spadając na ściółkę leśną dostają się w środowisko zakwaszo­ne, uniemożliwiające mineralizację. Jednak właśnie przeszłość ptaków dostarczyła jednego z najefektowniejszych przykładów formy pośred­niej. Jest nią jurajski praptak, Archaeopłeryx, znany z sześciu okazów, który stoi idealnie w połowie drogi między dinozaurem a ptakiem współczesnym. Tak np. zwierzę to nie miało dzioba, lecz uzębione szczęki, było pokryte piórami, których odciski są znakomicie zacho­wane, lecz miało słabe mięśnie piersiowe i bardzo długi ogon, złożony z wielu kręgów

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji o edukacji i poszerzysz swoją wiedzę. Jeśli podoba Ci się prowadzony przeze mnie serwis to zapraszam do odwiedzania go częściej i zostawienia komentarza lub liea na fb!