BIEG NA CZTERECH KOŃCZYNACH

Bieg na czterech wysmukłych kończynach może być szybki i jest zapewne ekonomiczniejszy od pełzania. Ma jednak również swoje złe strony. Jeśli zwierzę dla odpoczynku położy się na ziemi, musi w razie alarmu stracić chwilkę na powstanie zanim zacznie uciekać. Wydaje się więc, że zanim dobór mógł popierać tego typu sposób ruchu, przod­kowie gadów musieli osiągnąć stałą, dość wysoką przemianę materii, aby zerwanie się mogło być dostatecznie szybkie, a także zmysły ich i układ nerwowy musiały być tak subtelne, aby alarm został podnie­siony z dostatecznym wyprzedzeniem. Dla paleontologów ważną różnicą między ssakami i gadami jest sposób połączenia czaszki z pierwszym kręgiem szyjnym. U gadów kość potyliczna ma jeden kłykieć ustawiony poniżej otworu wielkiego puszki mózgowej. U ssaków po obu stronach otworu wielkiego na kości potylicznej stoją dwa kłykcie, a wskutek tego ruchy między czasz­ką a pierwszym kręgiem są bardzo ograniczone. Ssaki posiadają jed­nak długą szyję, która zapewnia dostateczną ruchliwość czaszki. Wśród Synapsida spotykamy sladia pośrednie: formy starsze mają jeden kły­kieć potyliczny, późne formy triasowe — dwa kłykcie. W miarę wydłu­żania się szyi czaszka zyskuje silniejsze połączenie z kręgosłupem.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji o edukacji i poszerzysz swoją wiedzę. Jeśli podoba Ci się prowadzony przeze mnie serwis to zapraszam do odwiedzania go częściej i zostawienia komentarza lub liea na fb!